rafał to nie imie

WPHUB. 19.04.2023 12:20. Rafał Pogorzelski nie żyje. Miał 37 lat. 59. W wieku 37 lat zmarł katowicki raper Rafał Pogorzelski. Smutną informację o śmierci muzyka przekazała jego rodzina. Najbliżsi oraz fani i przyjaciele pogrążyli się w żałobie. Rafał Maślak i Kamila Nicpoń są małżeństwem od 11 sierpnia 2018 roku. W Boże Narodzenie były Mister Polski pochwalił się, że zostanie tatą. Na swój instagram wrzucił zdjęcie, na którym trzyma maleńkie buciki i napisał: Będę tatą. Archanioł Rafael – niebiański uzdrowiciel. Imię jego oznacza „Bóg uzdrowił” lub „Uzdrowienie Boże”, a często przypisywanym mu atrybutem jest laska eskulapa. W niektórych przedstawieniach również ryba. Archanioł Rafael, bo o nim mowa, to uzdrowiciel i zielony promień, który wspomaga uzdrawianie. Rafał Trzaskowski. Rafał i Małgorzata są rodzicami dwójki dzieci: 19-letniej Aleksandry i 14-letniego Stanisława. Według danych dostępnych na gov.pl w 2022 roku imię Aleksandra zajęło 22. miejsce w rankingu. Otrzymało je 2370 dziewczynek. Z kolei w pierwszej połowie 2023 roku nazwano tak 980 dzieci. W lipcu 1877 r., mając już 42 lata, Józef Kalinowski wstąpił do nowicjatu karmelitów w Grazu (Austria), przybierając zakonne imię Rafał od św. Józefa. Po studiach filozoficznych i teologicznych na Węgrzech, złożył śluby zakonne i otrzymał święcenia kapłańskie 15 stycznia 1882 r. w Czernej koło Krakowa. W kilka miesięcy nonton 2 days 1 night season 4 2022 sub indo. Jest to imię hebrajskie z grupy imion teoforycznych, zawierające element -el 'Pan'. Hebrajskie Rapha'el interpretować trzeba jako 'Bóg uzdrawia'. Imię to nosił słynny malarz włoski doby renesansu Raffaello Santi (1483-1520). W Polsce imię pojawia się od średniowiecza (XII w.) w formach Rafał, Rafałko, Rachwał. Od imienia tego pochodzą nazwiska: Rachwał, Rafalski, Rachwalski, Rafałowski. Odpowiedniki obcojęz.: łac. Raphaël, ang. Raphael, fr. Raphaël, Raffu, Raffel, Raphael, Rapheou, hiszp. Rafael, niem. Raphael, ros. Rafaił, ukr. Rafa-ł, Rafajło, wł. Raffaele, Raffaello. Rafał, archanioł. Jedyną biblijną księgą, która poucza nas o nim, jest pełna wdzięku i wzniosłości opowieść z III lub II w. przed Chrystusem, która do kanonu Starego Testamentu weszła jako Księga Tobiasza. Pod jej koniec Rafał przedstawia się jako jeden z siedmiu aniołów, którzy stoją w pogotowiu i wchodzą przed majestat Pański (12, 15); ale najpierw pojawia się pod postacią ludzką, przybierając sobie imię Azariasz. Ofiaruje się wówczas młodemu Tobiaszowi na przewodnika i towarzysza drogi z Niniwy do Raga w Medii. Nad rzeką Tygrys ratuje go przed wielką rybą i po jej rozpłataniu poleca mu wyciągnąć z niej żółć, serce i wątrobę. Po przybyciu do Ekbatany radzi mu ożenić się z Sarą, córką Raguela, którą uwalnia od napaści złego ducha, Asmodeusza. Na prośbę młodego Tobiasza udaje się też do jego krewnego, Gabaela, aby w imieniu rodziny odebrać należny dług. Po powrocie do domu radzi synowi, by staremu Tobiaszowi pomazał oczy żółcią ryby, i w ten sposób odzyskuje on wzrok. Gdy wreszcie ojciec oraz syn chcą go wielkodusznie wynagrodzić i okazać mu szczerą wdzięczność, mówi, kim jest, i zachęca ich do uwielbienia Opatrzności. Tyle Pismo Święte. Księgi pozabiblijne, zarówno żydowskie, jak i chrześcijańskie, niewiele dodają do tych przekazów. Nazywają Rafała jednym z siedmiu najwyższych duchów niebieskich, księciem aniołów i mówią o jego roli w życiu ludzi. Czynią go wreszcie opiekunem podróżujących i niejako typowym aniołem stróżem. Za takiego uznała Rafała chrześcijańska pobożność. Kult rozwinął się najpierw na Wschodzie. Stamtąd przywędrował na Zachód w okolicznościach, których bliżej nie znamy. Dość niejasne początki tej zachodniej czci sięgają czasów papieża Sergiusza (687-701). Dla uczczenia Rafała nie ustaliła się wówczas jakaś jednolita data. W średniowieczu spotykamy najrozmaitsze, związane niewątpliwie z terminami dedykacji poszczególnych kościołów. W XV stuleciu uwidacznia się wraźnie patronat Rafała nad podróżnymi. Swoje odbicie znajduje on wówczas w modlitwach zanoszonych w ich intencjach. Rozwija się ten kult w wiekach następnych, ale termin obchodu liturgicznego jest nadal w różnych prowincjach różny. Dopiero Benedykt XV rozszerzył święto na cały Kościół (1921) i wspomnienie archanioła nakazał obchodzić w dniu 24 października, jak było w kalendarzach hiszpańskich. Po roku 1969 wspomina się go razem z archaniołami Michałem i Gabrielem w dniu 29 września. Rafał Chyliński. Urodził się 8 stycznia 1690 r. we wsi Wysoczka, w województwie poznańskim. Na chrzcie nadano mu imię Melchior. Nauki pobierał w kolegium jezuickim w Poznaniu. W 1712 r. wstąpił do oddziałów Stanisława Leszczyńskiego. Gdy ten ostatni zrzekł się korony, udał się do Krakowa i tam wstąpił do franciszkanów. Wtedy właśnie otrzymał imię archanioła. Kurs teologii przeszedł w Obornikach. Święceń kapłańskich udzielił mu w 1717 biskup Tarło. Jako kapłan pracował w Radziejowie, Pyzdrach, Poznaniu, Warszawie, Kaliszu, Gnieźnie, Warce, Łagiewnikach i Krakowie. Najbardziej związał się z klasztorem w Łagiewnikach, w województwie łęczyckim. Wszędzie był niestrudzonym spowiednikiem i opiekunem ubogich. Ktoś nazwał go dlatego -biskupem dziadowskim-. Zmarł 2 grudnia 1741 r. Już w dwadzieścia lat później rozpoczęto starania o jego beatyfikację. Wydarzenia w kraju, a potem zniesienie polskiej prowincji franciszkańskiej nie ułatwiły tych starań. Wznowiono je energicznie po drugiej wojnie światowej. Ich ukoronowaniem była beatyfikacja, której Jan Paweł II dokonał w 1991 r. w Warszawie. Rafał Massabki. Był najmłodszy z trójki braci, maronitów. Podobnie jak Franciszek i Mooti, mieszkał w Damaszku i współpracował z franciszkanami. Najstarszy trudnił się handlem, młodszy uczył w szkole prowadzonej przez zakonników. Rafał najpierw wspomagał Franciszka w jego działalności handlowej, potem został u franciszkanów zakrystianem. Wszyscy trzej bracia towarzyszyli zakonnikom w czasie straszliwego pogromu, o którym już mówiliśmy, przedstawiając Emanuela Ruiza oraz jego towarzyszy. Zginęli jako męczennicy w nocy z 9 na 10 lipca 1860 r. Pius XI beatyfikował ich w 1926 r. Rafał Kalinowski, powstaniec, wygnaniec, karmelita. Urodził się 1 września 1835 roku w Wilnie. Na chrzcie otrzymał imię Józef. Kształcił się w Instytucie Szlacheckim, a następnie w Instytucie Agronomicznym w Hory-Horkach koło Orszy. Przeniósł się stamtąd do Wojskowej Mikołajewskiej Szkoły Inżynieryjnej w Petersburgu. W r. 1856 został podporucznikiem. Wszedł wtedy w okres rozterek i poszukiwań. Przez jakiś czas spełniał rozmaite zajęcia, potem wystarał się o przydział do twierdzy brzeskiej. Wyczuwając, że zbliża się powstanie, podał się do dymisji i przez Warszawę udał się do Wilna. Na Litwie był naczelnikiem powstańczego Wydziału Wojny. W marcu 1864 r. został aresztowany, a potem skazany na karę śmierci. Starania rodziny doprowadziły do złagodzenia wyroku: 10 lat katorgi na Syberii. Przez jakiś czas przebywał w Nerczyńsku, potem w Usole nad rzeką Angarą oraz w Irkucku, w końcu w Smoleńsku. W maju 1874 r. wrócił z wygnania. Wkrótce potem objął stanowisko wychowawcy młodego księcia Augusta Czartoryskiego. Jako taki długo przebywał w paryskim Hotelu Lambert. Dużo także ze swym wychowankiem podróżował po rozmaitych uzdrowiskach. W 1877 r. wychowanka powierzył w inne ręce, sam zaś wstąpił w Grazu do karmelitów bosych. Tam także odbył nowicjat i studia. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1882 r. w Czernej. Tego samego roku obrano go przeorem. Od 1906 r. taki sam urząd piastował w Wadowicach. Dużo czasu spędzał w konfesjonale, ale utrzymywał też kontakty z wybitnymi postaciami życia kościelnego i z dawnymi sybirakami. Zmarł po jedenastu miesiącach ciężkiej choroby, 15 listopada 1907 r. Pochowano go w Czernej. Jan Paweł II beatyfikował go w 1983 r. w Krakowie. Zaś w listopadzie 1991 r. dokonał jego kanonizacji. Michał, Rafał, Gabriel Przypatrzmy się trzem często nadawanym w Polsce imionom: Michał, Rafał i Gabriel (zwłaszcza pierwsze dwa są bardzo popularne). Wywodzą się od jedynych w Biblii aniołów, których znamy z imienia. Są to postaci, które pełnią ważną rolę w historii zbawienia, w związku z czym Biblia, a potem tradycja chrześcijańska nadały im rangę wodzów anielskich, archaniołów. Wszystkie trzy imiona zawierają w oryginale hebrajskim cząstkę el „Bóg”: Michael; Rafael; Gabriel. Są to więc imiona teoforyczne. Bóg jest podmiotem ich imienia, Bóg jest centrum ich życia. Michał Imię Michał (Michael) jest dosyć popularne w Biblii. Najważniejszą postacią, która je nosi jest oczywiście archanioł Michał – opiekun narodu wybranego (Dn 12,1), anielski dowódca (Dn 10, i książę wojska niebieskiego (Ap 12,7), który toczył rozprawę z samym szatanem (Judy 1,9), aż wreszcie strącił go z niebios (Ap 12,9). W historii Kościoła i historii każdego z nas archanioł Michał to bardzo ważny gracz i pomocnik nie do przecenienia. Jest też wiele innych postaci biblijnych o tym niezwykłym imieniu, np. ojciec aszeryckiego szpiega (Lb 13,13); kapitan z pokolenia Manassesa (1 Krn 12,21); ojciec Omriego, przywódcy pokolenia Issachara za czasów Dawida (1 Krn 27,18) czy syn króla Jozafata (2 Krn 21,2). Imię Mi-cha-el tradycyjnie tłumaczy się Któż jak Bóg! – gdyż mi to partykuła pytajna „kto”, cha to partykuła porównawcza „jak”, a el jest ogólnosemickim określeniem Boga. Byłoby to więc pytanie retoryczne, podkreślające niezwykłą wspaniałość Boga. Według tradycji okrzyk Któż jak Bóg! wzniósł archanioł Michał po słowach buntu największego z aniołów, Lucyfera: Nie będę służył!, by potwierdzić swą wierność Bogu. Imię Mi-cha-el można jednak przetłumaczyć i zrozumieć inaczej. Bardziej naturalne wydaje się tłumaczenie Kto to jest Bóg? w sensie Jaki jest Bóg?, jako rodzaj zaintrygowania tożsamością Boga, jego nieprzystawalnością i niepodobieństwem do czegokolwiek innego. Być może wódz zastępów niebieskich i pogromca szatana chce zainspirować ludzi do szukania tożsamości Boga, na wzór zawołań: Któż jest pośród bogów równy Tobie, Panie, w blasku świętości, któż Ci jest podobny, straszliwy w czynach, cuda działający! (Wj 15,11); Któż, o Panie, podobny do Ciebie, który wyrywasz biedaka z mocy silniejszego, nędzarza z mocy grabieżcy (Ps 35,10)? Rafał Imię Rafał (Rafael) znane jest z Biblii praktycznie tylko z jednej księgi – Tobiasza – w której nosi je Boży wysłannik, anioł. Poza tym Rafael występuje tylko raz, w Krn 26,7 – jest to syn Szemajasza, wnuk ważnej biblijnej postaci Obed-Edoma. Księga Tobiasza to najpiękniejszy biblijny opis przenikania się świata ludzkiego i anielskiego. To opowieść o anielskiej sztuce towarzyszenia ludziom. Zaczyna się jak dobry scenariusz filmowy. Najpierw znajdujemy się w Niniwie, stolicy Asyrii (dziś Irak), i poznajemy pobożną rodzinę Tobiasza. Nakreślony jest portret psychologiczny i religijny bohaterów, a kamera nie omija też problemów rodzinnych, które staną się osnową akcji. Kolejny kadr przenosi nas w inne miejsce, do Ekbatany w dalekiej Persji (dziś Iran), gdzie poznajemy losy dobrej i miłej dziewczyny o imieniu Sara. Tu również kilka ujęć wystarczy, by widz poznał cechy jej osobowości oraz poważne kłopoty, w które wpadła. Obserwując sekwencję scen już czujemy, że coś połączy tych bohaterów i ich odległe krainy. Katalizatorem wydarzeń okazuje się modlitwa, po której Bóg ześle anioła. Tej samej nocy klękają do modlitwy błagalnej Tobiasz w Niniwie i Sara w Ekbatanie. Każdy ma inny problem, ale jednomyślne błaganie stanie się początkiem ich wspólnej historii. Bóg połączy losy bohaterów sprawiając, że jedni staną się rozwiązaniem dla drugich. Cudowna historia, w której główną rolę będzie odgrywał właśnie archanioł Rafał. W ludzkiej postaci i pod przybranym imieniem Azariasza (hebr. Bóg pomaga!) towarzyszy przygodom bohaterów: pomaga w niebezpieczeństwach i udziela potrzebnych rad. Swoją tożsamość ujawnia dopiero na końcu księgi: Jam jest Rafał, jeden z siedmiu aniołów, którzy stoją w pogotowiu i wchodzą przed majestat Pański (Tb 12,15). Imię Rafa-el oprócz cząstki „Bóg” zawiera czasownik rafa’, który oznacza uzdrawiać, leczyć, czynić zdrowym (zarówno w sensie fizycznym, jak i duchowym). Imię oznacza więc Bóg leczy lub Bóg uzdrawia i jest znakomitym podsumowaniem treści Księgi Tobiasza. Gabriel Gabriel to trzeci i ostatni anioł w Biblii, którego znamy z imienia. To właśnie on objaśniał Danielowi jedne z najbardziej niezwykłych wizji opisanych w Biblii (zob. Dn 8,16 i 9,21). Gabriel obwieścił prorokowi zmiłowanie nad narodem wybranym i określił datę narodzin Zbawiciela. A po upływie zapowiedzianych w wizji „70 tygodni” symbolicznie określających czas przyjścia Mesjasza – czyli po 490 latach – znowu Bóg posłał Gabriela do kapłana Zachariasza, a potem do Maryi, by właśnie on mógł zapowiedzieć najważniejszą w historii zbawienia nowinę: Boże przyjście na ziemię. Najpierw Gabriel zapowiedział Zachariaszowi narodzenie się św. Jana Chrzciciela, poprzednika Pana Jezusa: Ja jestem Gabriel, który stoję przed Bogiem. A zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci tę wieść radosną (Łk 1,19). Następnie zjawił się w domku Maryi, rozmawiając z nią o niezwykłej godzinie miłosierdzia Bożego, która właśnie wybiła dla świata: z jej łona narodzi się Król, Zbawca i Odkupiciel człowieka. Tę ostatnią i najważniejszą misję, przez którą archanioł Gabriel zyskał ogromną miłość aniołów i ludzi, opisuje św. Łukasz (Łk 1,26-38). Tradycja podaje, że to Gabriel uspokoił św. Józefa, kiedy ten zamierzał potajemnie oddalić Maryję, a następnie wyjaśnił tajemnicę wcielenia Syna Bożego. Także to on był aniołem, który oznajmił pasterzom narodzenie Zbawcy i polecił oddać Mu pokłon. Imię Gabri-el składa się z dwóch cząstek: rzeczownika el (Bóg) i czasownika gabar, który oznacza „być mocnym, silnym, być wojownikiem i bohaterem”. Imię jest więc bojowe, oznacza Boga mocnego lub Boga wojownika. Jeżeli jednak rdzeń g-b-r wyprowadzimy od rzeczownika geber – „mężczyzna, mąż”, to otrzymamy określenie osoby, która jest mężem Bożym, człowiekiem Bożym w najściślejszym tego słowa znaczeniu. Oba tłumaczenia imienia Gabriel świetnie pasują do wyjątkowej, szlachetnej postaci tego archanioła. Aniołowie w naszym życiu Aniołowie są znakiem Bożej Opatrzności. Oni nie tylko wielbią w niebie Boga, ale także towarzyszą nam w codziennym życiu. W najstarszych tekstach Pisma Świętego Anioł Pański utożsamiany był z samym Bogiem, z JHWH. Jest tak np. w scenie objawienia się Boga Mojżeszowi na Górze Synaj w krzaku gorejącym: ukazał mu się Anioł Pański (Wj 3,2) czy w scenie objawienia się JHWH Jozuemu (Joz 5,14n). W późniejszych tekstach anioł to już Boży wysłannik na ratunek człowiekowi (np. wobec Hagar w Rdz 16,9n czy wobec Izaaka w Rdz 22,12). Takie jest zresztą znaczenie słowa „anioł” w oryginale greckim (angelos) – posłaniec, wysłannik. Jeśli anioł jest wysłannikiem, to posyłającym jest Bóg. Ostateczne zatem sam Bóg towarzyszy nam i nas chroni za pośrednictwem aniołów. Analiza powyższych imion anielskich zdradza jeszcze jedną prawdę. W Księdze Tobiasza archanioł jest w stanie przybrać fizyczną postać człowieka po to, by mu pomagać. Księga wskazuje zatem pośrednio na możliwą obecność aniołów pośród nas. Bożym posłańcem może być dla nas człowiek, który stoi na naszej drodze. A nuż jest to „Boży anioł”? Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru Rafał – imię pochodzenia hebrajskiego, oznacza oficjalnie Ten, co uleczony był przez Boga (czyli w wolnym tłumaczeniu uciekł chirurgowi ze stołu). Charakter[edytuj • edytuj kod] Przeważająca część Rafałów to casanowy, udające mięśniaków, dopóki ktoś naprawdę się im nie postawi. Najczęściej na głowie ma afro. Chętnie opowiadają o swoim wykształceniu, (którego w rzeczywistości nie mają), kobietach (których w rzeczywistości nie mają) oraz mnóstwie przyjaciół (których w rzeczywistości nie mają). Istnieje też drugi typ Rafała, którego priorytetem jest spędzanie czasu każdego dnia przed lustrem. Rafał kocha swoją osobowość, ale jeszcze bardziej swój wygląd, który swoją drogą pozostawia wiele do życzenia. Wreszcie spotkać można trzeci typ Rafała, który zawsze ma brata – w sumie tylko w tym celu, by być w jego cieniu. Tak czy owak, naprawdę do kitu jest być Rafałem. Mężczyźni o tym imieniu często odnoszą sukcesy w życiu zawodowym, otrzymując solidne wynagrodzenie – zwykle jednak nie udaje im się odkładać zbyt wielu pieniędzy, gdyż mają skłonności do hulaszczego życia, wydając większość wypłaty na biały ser i uciechy cielesne. Tłumaczenia z innych języków[edytuj • edytuj kod] Angielski – Raphael Niemiecki – Rafael Francuski – Raphaél Włoski – Rafaello Łacina – Raphael Hiszpański – Rafaello Kambodżański – Harmonista Brazylijski – Rafaldinho Żydowski – Rawalel Imieniny[edytuj • edytuj kod] Rafał imieniny obchodzi 24 stycznia, 20 marca, 20 czerwca, 29 września, 24 października, 20 listopada i 2 grudnia. Na imieninach swoich kolegów zaszczyca ich faktem, że jest wśród tych, którzy nie przyszli. p • eImionaImieniny • Pochodzenie imionAda • Adam • Adelajda • Adolf • Adrian • Agata • Albert • Albertyna • Aleksander • Aleksy • Alfons • Alicja • Anita • Anna • Barbara • Brfxxccxxmnpcccclllmmnprxvclmnckssqlbb11116 • Cezary • Daria • Dominika • Edyta • Emilia • Ewa • Filip • Hanna • Ignacy • Jagoda • Jakub • Joanna • Julia • Kacper • Karolina • Katarzyna • Kiejstut • Kinga • Klara • Klaudia • Krzysztof • Lucjan • Małgorzata • Mania • Marcelina • Marek • Marlena • Mateusz • Michał • Mikołaj • Mirosław • Natalia • Natasza • Oskar • Paweł • Piotr • Przemysław • Rafał • Robert • Sylwester • Szczepan • Tomasz • Weronika • Wiktor • Wiktoria • Wincenty • Witold • Wojciech • Zbigniew Imieniny Rafał obchodzi imieniny między innymi: 24 Styczeń 20 Marzec 20 Czerwiec 29 Wrzesień 30 Wrzesień 24 Październik 20 Listopad 2 Grudzień Znaczenie imienia: Rafał Imię Rafał wywodzi się z języka hebrajskiego, od słowa „Rafael”, które znaczy tyle co: „Bóg uleczy”. Imieniny Rafała wypadają 24 stycznia, 20 marca, 20 czerwca, 29 września, 30 września, 24 października, 20 listopada, 2 grudnia. Rafał w innych językach W języku angielskim odpowiednikiem imienia Rafał jest Raphael, w hiszpańskim Rafael, w rosyjskim Rafaił, zaś we włoski Raffaello. Znani Rafałowie Patronem tego imienia jest Archanioł Rafael. Pojawia się on w Księdze Tobiasza jako opiekun i uzdrowiciel. Jego wspomnienie w kościele przypada na 29 września (wraz z Archaniołami Michałem i Gabrielem). Archanioł Rafał jest opiekunem ludzi chorych, ale także lekarzy i podróżnych. Ponadto w tradycji chrześcijańskiej wspomina się świętego Rafała Kalinowskiego, karmelitę bosego, który żył w XIX wieku oraz błogosławionego Rafała Chylińskiego, polskiego franciszkanina żyjącego na przełomie XVII i XVIII wieku. Znani mężczyźni o tym imieniu to na przykład: Rafael Santi (włoski malarz i architekt), Rafał Leszczyński (ojciec króla Stanisława Leszczyńskiego), Rafał Olbrychski (aktor), Rafał Wojaczek (poeta), Rafał Ziemkiewicz (publicysta), Rafał Szukała (pływak), Rafał Kuptel (szczypiornista). Jaki jest Rafał? Rafał jest mężczyzną niezwykle wszechstronnym. Posiada wiele talentów oraz wysoki iloraz inteligencji, przez co zawsze lubi pogłębiać swoją wiedzę o świecie. Nie ogranicza się do jednej dziedziny. Bez względu na wykonywany zawód, stara się poszerzać swoje zainteresowania i otwierać na nowe doświadczenia. Względem swojej wybranki jest bardzo opiekuńczy, potrafi wspaniale ją adorować i dbać o jej emocjonalne potrzeby. Rafał raczej nie narzeka na brak powodzenia u płci przeciwnej. Jego urok oraz empatyczne usposobienie przysparzają mu wiele przyjaciółek. Mężczyzna o tym imieniu czasami może być nieco leniwy, ale przy odpowiedniej motywacji potrafi zapanować nad tą skłonnością. Rafał dużą wagę przykłada do standardu życia, stąd szanuje swoją pracę i jest oszczędny. Odpowiedzi pauka36 odpowiedział(a) o 20:24 no wiecie jak komu się podoba:)ps. ja nie znam żadnego fajnego Rafała, więc TAK! Rafał to nie imię Rafał to koń blocked odpowiedział(a) o 18:09 blocked odpowiedział(a) o 18:09 ja mam na imię Rafał nie ;]] wręcz przeciwnei ;) Nowa5000 odpowiedział(a) o 18:10 Nie ! To imie jest śliczne ;* mi sie nie podoba, ale nie jest glupie, normalne według mnie nie . jest wiele męskich gwiazd o imieniu Rafał . ; ) Carmen ♥ odpowiedział(a) o 18:11 nie wiem jak imię może być głupie. blocked odpowiedział(a) o 18:12 Nie, według mnie to imię jest ładne. Jowiaa. odpowiedział(a) o 18:13 Igusiaaa odpowiedział(a) o 20:07 klaryska odpowiedział(a) o 17:31 Żartujesz!? Cudowne jest, żebym nie była dziewczyną, to bym miała tak na imię. (żart) Ładne, to głupio zabrzmi, ale takie "męskie" tak ;-)Znam osoby o tym imieniu i nie grzeszą one mądrością Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub

rafał to nie imie